Strefa multimediów w salonie najczęściej psuje efekt, gdy zaczynamy ją urządzać od zakupu telewizora, a nie od przemyślenia układu wnętrza. Kable, dekoder, konsola, soundbar i router zbierają się zwykle w jednym punkcie, a potem brakuje pomysłu, gdzie to wszystko upchnąć. Dlatego planowanie warto zacząć od rzutu pomieszczenia i odpowiedzi na dwa pytania: gdzie faktycznie da się siedzieć przed ekranem oraz którędy najsensowniej poprowadzić zasilanie i sygnał. Odległość od kanapy, kąt patrzenia i nasłonecznienie okna mają większe znaczenie niż sam rozmiar ekranu.

Kable najlepiej zaplanować, zanim wybierzemy meble. Jeśli ściana jest murowana, wystarczy wykonać bruzdę na przewody i wyprowadzić je w jednym punkcie za urządzeniami. W zabudowie gipsowo-kartonowej można zastosować pustą przestrzeń za płytą i przepusty, dzięki czemu przewody znikają bez kucia. Warto też ustalić, ile gniazd faktycznie potrzebujemy: telewizor, konsola, dekoder, router, ładowarka i oświetlenie dekoracyjne to zwykle sześć do ośmiu odbiorników. Zamiast mnożyć przedłużacze, lepiej przewidzieć listwę z wyłącznikiem w miejscu, do którego da się sięgnąć bez przesuwania szafki. Przy planowaniu rozmieszczenia gniazd i akustyki pomocne bywają wskazówki zebrane w materiale o tym, jak urządzić ścianę TV w salonie, bo porządkują kolejność decyzji.

Sprzęt nie zdominuje wnętrza, jeśli dostanie zamkniętą, ale wentylowaną obudowę. Szafka z plecami otwartymi lub z perforowanymi drzwiami odprowadza ciepło, a jednocześnie chowa dekoder i konsolę. Nadmiar urządzeń na widoku rozprasza bardziej niż sam duży ekran, dlatego warto trzymać na wierzchu tylko to, czym sterujemy na co dzień. Soundbar można zawiesić pod telewizorem lub wpuścić w półkę, pamiętając o kilku centymetrach odstępu od ściany. Kable zasilające i sygnałowe prowadź osobnymi trasami, żeby ograniczyć zakłócenia, a zapas przewodu zostaw w pętli za szafką, nie przed nią.

Ostatni krok to sprawdzenie strefy w praktyce. Usiądź w miejscu, z którego najczęściej patrzysz na ekran, i oceń, czy nic nie odbija światła z okna, czy pilot działa bez celowania i czy przewody nie wiszą widoczne przy podłodze. Jeśli któraś z tych rzeczy nie działa, poprawki są tańsze na etapie planu niż po montażu. Dobrze zaplanowana strefa multimediów jest po prostu niewidoczna: zostaje ekran, dźwięk i wygodne miejsce do siedzenia.